Blogs

Alles wat aandacht krijgt groeit…

kindercoach-superkids-coaching

Gesprekken over je kind

In de ruim drie jaar dat onze pleegdochter Celine nu bij ons woont hebben we te maken gehad met diverse hulpverleners. Haar voogd, de pleegzorgwerker, kinderarts, eetkliniek, dagbehandeling, kinderpsychiatrie, Video Interactie Begeleiding, diëtiste, psycholoog, logopediste, kinderfysio, etc. We hebben echt een hoop gesprekken gevoerd met al deze hulpverleners. Soms samen, soms ook met Celine erbij. En dat laatste, daar wil ik het graag met jullie over hebben.

Want tijdens de gesprekken waar Celine bij aanwezig was heb ik mijzelf hoogst ongemakkelijk gevoeld. Ik vind het helemaal niet prettig als Celine geconfronteerd wordt met grote mensen die met elkaar praten over haar problemen. Die problemen hebben wij haar zelf in kindertaal uitgelegd, dus ze weet wel degelijk wat er lastig is voor haar. Ik vind het heel onprettig om hier nog extra de nadruk op te leggen door hier met hulpverleners over te praten in haar bijzijn.

Ik ben ervan overtuigd dat juist het erover praten in haar bijzijn niet helpend is, maar het probleem alleen maar groter en zwaarder maakt. De uitspraak ‘alles wat aandacht krijgt groeit’ is hier, naar mijn mening, ook op van toepassing. Dit geldt niet alleen bij gesprekken met hulpverleners, maar deze gesprekken liggen ook op de loer als ik een kop thee drink bij mij beste vriendin en Celine is mee. Of een overdracht bij opa en oma als Celine daar een nachtje gaat logeren. Toen Celine nog een neussonde had kwam het nog vaker voor. Vreemde mensen op straat spreken je aan en vragen waarom Celine een slangetje in haar neus heeft. Maar het komt ook voor na een lastige eetsessie en manlief komt net uit zijn werk en vraagt hoe het gaat. Probeer je dan eens in te houden. Ik spreek uit ervaring dat dit soms erg lastig is!

Wat kan je zelf doen tijdens deze gesprekken?

Wees je dus bewust dat het niet helpend is als je over de problemen van je kind praat waar je kind bij aanwezig is. Er komt zo veel nadruk op het probleem te liggen, wat het probleem alleen maar groter kan maken in de ogen van het kind. Een voorbeeld hiervan is; een moeder die op het schoolplein met een andere moeder bespreekt dat haar kind zo enorm onzeker is en niet durft te praten met vreemden. Als het kind erbij staat, wordt dit gevoel bevestigd en zal het voor dit kind steeds lastiger zijn om een gesprekje aan te knopen met vreemden. Dit kind denkt op het moment dat zijn moeder dat zegt; ‘zie je wel, het is zo!’.

Nog enkele tips die je tijdens zo’n gesprek kan toepassen;

– als iemand vraagt naar de problemen van je kind en je kind is bij het gesprek aanwezig, kap het dan af en bel elkaar later als je het toch graag wilt delen.
– soms kan het helpen om even over te schakelen in het Engels als je op dat moment er echt iets over wilt zeggen.
– maar wees je er vooral bewust bij welke momenten dit soort gesprekken op de loer liggen en bedenk vooraf al een oplossing. Zo lukt het je makkelijker te schakelen op het moment dat dit onderwerp zich aandient.

Ik zeg met deze BLOG niet dat je de problemen in de doofpot moet stoppen. Het is namelijk wel belangrijk om in kindertaal met je kind te praten over waar hij of zij tegenaan loopt. Maar behoed je kind voor de volwassen gesprekken over ditzelfde probleem. Dat zal een averechts effect hebben! Om deze reden voor ik intakegesprekken met ouders altijd zonder dat het kind erbij aanwezig is.

Het kan zijn dat je merkt dat je kind niet lekker in zijn of haar vel zit en je vraagt je af wat je hieraan kunt doen. Je mag mij altijd contacten om samen te kijken wat ik voor jou kan betekenen. Maar dan bellen we wel onder schooltijd of na kinderbedtijd. 😊

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *